manulago 

Espectáculo de danza | Espazos escénicos  | Todos os públicos | 60 min.

JANET NOVÁS

SI PUDIERA HABLAR DE ESTO NO HARÍA ESTO

  • Facebook Licenciada Sotelo
Manuel J.Vicente7928_o.jpg

Bailarina e creadora galega. Reside en Madrid desde 2001.

Formouse en danza contemporánea entre Madrid, Bruselas e Berlín.

No 2008 comenza a crear e a desenvolver os seus propios proxectos dando lugar á experimentación e á auto-investigación. A súa obra constrúese desde a observación, a experiencia e o diálogo con seu corpo como principal ferramenta, apostando por unha linguaxe propia, moldeando o contido emocional e a sinxeleza estética que caracterizan os seus traballos.

As súas creacións presentáronse en prestixiosos festivais nacionais e internacionais como Rencontres Chorégraphiques, Festival de Marseille, Festival Nouvelles-Pole Sud, Cement Festival, Dança en Transito, MOV_S, TNT Dansa, Festival de Otoño a Primavera, Escenas do Cambio e o Festival Bad, entre outros.

“Náceme, sáeme, necesita sair e manifestarse. Non sei que é, nin como se chama, só sei que existe e quere ser visible. Quere falar e ser, ser algo tanxible para poder ser certo e verdadeiro á mirada allea e á miña propia mirada. Quere manifestarse desde unha imaxe, desde o son, desde o silenzo. Quere nacer aínda que morra nese instante. E eu estou ao servizo para que eso ocorra"

Nos meus procesos creativos hai dúas grandes liñas ou principios recurrentes importantes nas decisións que tomo e que perfilan os meus traballos: unha de carácter intuitivo e somático, e outra que reflexiona e faise preguntas sobre a primeira. O resultado estético das miñas pezas é unha transcrición do diálogo entre estas dúas formas de pensamento. Neste traballo tratei de privilexiar todos aqueles materiais que eran froito de pulsións, alonxándome así de toda a problemática que me plantexaba o discursivo. 

Non plantexo ningunha pregunta, discurso ou reflexión colectiva. Descoñezo que argumento lle sería máis favorable a esta obra ou basicamente de que trata, esa incapacidade para describila impúlsame e motívame. Só quero accionar o meu corpo, o tempo e o espazo que me rodea, compartir sensacións, iniciar un camiño a través das miñas experiencias e as miñas necesidades de expresión onde a acción, a entrega, o compromiso e a responsabilidade seránimprescindibles para levar a cabo este traballo. 

Interésame ampliar os límites do corpo e para iso utilicei unha serie de ferramentas: obxectos que constrúen imaxes maetafóricas, maquillaxes que transforman o corpo, vestiarios que reflexan luz e luces que visten espazos, texturas sonoras que crean paisaxes. Nesta peza esas paisaxes son autoreferenciais ou biográficas ainda que só fun consciente diso unha vez que comenzaron a actuar de maneira sinerxica, así podo recoñecer: os acantilados galegos, o mar, o folclore, o máxico, o ritual, o cósmico. 

Dirección, creación e interpretación

 Janet Novás

Dramaturxia

Ricardo Santana

Música orixinal

Haru Mori

Espazo sonoro

Haru Mori e Oscar Villegas

Acompañamento artístico

Antía Díaz e Lipi Hernández

Deseño de iluminación

David Picazo e Cristina Bolívar

Imaxe

Virginia Rota

Vestiario

Panamá Díaz e Maravilla Muñoz

Coprodución

Festival de Otoño a Primavera - Comunidad de Madrid, Teatro Pradillo, Festival Escenas do Cambio e Festival BadBilbao

Co apoio de

Graner Centro de Creació, Paso a 2, Conde Duque, Centro de Danza Canal e Coreógrafos en comunidad

Agradecementos

Carmen Fuentes e Proyecto Proyectil

JUAN ADRIO_sphdenhe_2017_0012 - Janet No

Peza estrenada no Teatro Pradillo dentro da programación do Festival de Otoño a Primavera de Madrid o 4 de febreiro de 2016. 

Presentouse, entre outros lugares,  en Escenas do Cambio, BadBilbao, Fidcu de Montevideo, Festival Fitch  e Centro Cultural de España en Chile, Teatro Rosalía de A Coruña, Conde Duque de Madrid e Centro Párraga de Murcia   

Bestial, sideral, emocionante... la presencia y el movimiento de Janet Novás en su pieza Si pudiera hablar de esto no haría esto.

Afonso Becerra - Artezblai, periódico de las Artes Escénicas

Janet preséntase durante unha hora coma un ser camaleónico que habita o círculo do eu, na espiral do espazo-tempo. Sorprende como pode desprender unha sorte de esencia inmutáble –orixinal e única–, a través precisamente da súa capacidade de mutación constante.

(Sabela Mendoza -  blog A cuerpo de baile

Si pudiera hablar de esto...
Si pudiera hablar de esto...

Foto Manuel J. Vicente

Si pudiera hablar de esto...
Si pudiera hablar de esto...

Foto Juan Adrio

Si pudiera hablar de esto...
Si pudiera hablar de esto...

Foto Juan Adrio

Si pudiera hablar de esto...
Si pudiera hablar de esto...

Foto Juan Adrio